چگونه والنتاین را می شناسیم؟

چگونه والنتاین را می شناسیم؟

چگونه والنتاین را می شناسیم ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

متاسفانه چند دهه از رسوخ فرهنگهای غلط و بیگانه به کشور ما میگذره  و همه بی تفاوت از کنارش میگذرند و یا

خیلی مشتاقانه به آن خوش آمد میگویند … پذیرفتن یک فرهنگ بیگانه ولو بسیار هم درست و بجا مستلزم آگاهی و

مطالعه و تحقیق هست چرا که ، پیدایش و ظهور هر فرهنگی موج عظیمی از اتفاقات رو در یک منطقه و یا کشور

به همراه خواهد داشت … به طور مثال ایجاد بازارهای کاذب ، پیدایش فلسفه های عجیب و غریب پیدایش تنوع و

عادت پذیری های نا به هنجار و بروز آسیب های اجتماعی جبران ناپذیر که فرهنگ ملت ها رو مستقیم تحت الشعاع

قرار خواهد داد…

فراوانی جمعیت امروز کشور ایران از چهار نسل دهه ۴۰ و ۵۰ و ۶۰ و ۷۰ تشکیل شده یعنی کسانی که از رؤسا

و امرا تا دانشجو و دانش آموز را تشکیل می دهند و طیف های مختلفی از اقوال و افکار و عادت ها هستند و به تناسب

اندیشه های خاص به خود …

در این میان تناسب زیادی از لحاظ هم اندیشگی و انطباق بین نسل اول و دوم وجود دارد یعنی اصل سازگاری و توافق

بین دهه چهل و دهه پنجاه ، دهه شصت نیز به تبعیت از گذشته و محیط پرورش تا حدودی پایبند به اصول فکری و

اخلاقی دو نسل گذشته خود می باشد اما تا جایی که هم زیستی نسل سوم با نسل چهارم او را به مرز گمراهی

می کahkn … برای وضوح بیشتر می توان اینگونه گفت :

دهه چهل : فرسوده و مستعمل

دهه پنجاه : نسل قربانی و نا مترقی

دهه شصت : پیروان گمراه دو دهه قبل از خود و دهه بعد از خود

دهه هفتاد : افکارهای مترقی و مدرن اما انحراف گرا و خودمحور

البته من نه جامعه شناسم و نه تحلیلگر اجتماعی اما با یک جهان شناسی و اطلاعات عمومی معمولی هم می شود راجع

به این بحران بحث کرد  منظور من از تعمیم دادن این توضیحات و واکاوی نسل ها به قضیه والنتاین بی علت نیست …

نسل اول یا همان دهه چهل فرزندان قبل از انقلاب اسلامی بسیار سخت کوش پر تلاش،  مستغرق در افکار کلاسیک و

نوستالژی های منسوخ هستند و به شدت مذهب گرا و سنت گرا هستند نسلی نیمه محصل که به تناسب درجات ترقی

تحصیلی اندیشه های خود را تعریف می کنند البته این یک کلیت اجتماعی است چرا که در هر نسلی معایب و محاسن

وجود دارد و طبعا این دیدگاهیست که از یک نسل سومی استنباط می شود و قاعده اجتماعی حکم می کند که هر نسل

نسل قبل خود را نفی می کند!!!

نسل دوم یا دهه پنجاه : همان خصوصیت های نسل قبل را یدک می کشد منتهی کمی به روز تر و منعطف تر که در

برحه زمانی انقلاب و بعد انقلاب تحت الشعاع تاثیرات ماقبل و ما بعد آن قرار دارد.

نسل سوم دهه شصت : که می توان آنها را به دو گروه نیمه اول دهه و نیمه دوم دهه تقسیم کرد . گروه متعلق به

نیمه اول طبعا پیرو گذشتگان و نسل های قبلی هستند اما در گروه نیمه دوم هر چه این نسل به نسل بعدی نزدیکتر

می شود تغییرات در اسلوب های هنجاری و افکاری او مشاهده می شود به گونه ای که می تواند با نسل جدید

هم زیستی مسالمت آمیزی را داشته باشد . که این در میان سایر نسل ها نیز مصداق دارد.

نسل چهارم : که تعریف جدیدی از زندگی اجتماعی و هنجارهای اجتماعی موجود در کشور را شامل می شود .

چون بیشترین تفاوت  را باسایر نسل ها دارد  که می توان این گونه نشان داد :

دسته بندی کرد:

عدم پذیرش افکار و ادراک آن

تضاد آرمان های فکری و ارزش های اجتماعی در این دو نسل

عدم تناسب دغدغه ها و چالش های این دو نسل

عدم تراضی سطح دانش و آگاهی و جهان بینی این دو نسل

و….

خب طبیعی است که با گذشت زمان و بروز اتفاقات نو مانند بروز جنبش های فکری و مکاتب نوظهور ، بروز

انقلاب های صنعتی و تجاری و علمی شکاف ها میان نسل ها بوضوح قابل لمس تر خواهد بود زیرا می توان

 اینگونه انگاشت که هر نسل قربانی نسل بعدی خود خواهد بود و یا خوشبینانه تر هر نسل پله ترقی برای نسل بعدیست‌!!!!

با توجه به هجوم انفورماتیک و صنایع و علوم وابسته در جهان که آن را به یک دهکده کوچک مجازی مبدل کرده است ،

سرعت پیشرفت یادگیری و دست رسی به منابع خبری و اطلاعاتی با سرعت نور برابری می کند و این یکی از عوامل

ایجاد شکاف وسع و عمیق میان این نسل هاست خصوصا نسل اول و چهارم !

پرداختن به این مساله در یک مقاله و در چند سط قابل بررسی نخواهد بود …

به طور کل اختلاف میان این نسل ها فقط در پیشرفت های ظاهری خلاصه نشده است همانطور که گفته شد تفاوت در

اندیشه ، عقاید رفتار ، کنش ها و هنجارها و… را نیز در بر داشته است ….

تقابل این نسل ها در حال حاضر سرگردانی عجیبی را ایجاد کرده است گویی که هر نسل نسل های مابعد و ما نقل خود

را محکوم به انتقادی درست و یا نادرست می کند .  به روز کردن این چند نسل در آن واحد امری نشد و دور از تصور

است اما نزدیک تر کردن آنها و کم کردن فواصل موجود چندان دور از تصور نیست و می توان آن را با واکاوی و

عملکردهای برنامه ریزی شده و مدون کمتر کرد. که این خود مستلزم یک انقلاب فرهنگی و فکری در همه اجتماع است

و یک بینش درست از جانب سلسله مراتب های اجرایی …. که نمی توان در این موضوع به آن پرداخت.

و ربط این همه داده به والنتاین چیست ؟؟؟؟؟

خب رهاورد هر نسل برای نسل بعدی مجموعه ای از شکست ها و پیروزی هاست و تاثیرات هر کدام در نسل های

بعدی کما که ما از نسل های ۵۰ و ۴۰ جنگ و انقلاب را وام داریم . و از دهه شصت خاطرات و تاثیرات آن را و

از دهه هفتاد چیزی بجز یک داستان نداریم !!! چیزی که برای ده های ۴۰ و ۵۰ سراسر از تلخی و حقیقت و ایثار است

برای دهه ۶۰ دروس و متون اخلاقیست و برای دهه ۷۰ یک داستان مانند همه داستان ها … خب با این همه اختلاف

و این همه عدم ادراک و هجوم فرهنگ بیگانه در این کشور چگونه می شود رخداد شکاف را پیگیری کرد و از نسل

نو ظهور توقع درک و هنجار پذیری داشت ، کما اینکه نسل های ۵۰ و ۶۰ نیز در مسیر نه چندان مترقی خود تحت

تاثیر این نسل قرار دارد و اتفاقاتی که در این دهه افتاده است و از جمله می توان به واژه های عجیب و غریب

(GF) و (bf) دوست دختر و دوست پسر … فرهنگ های مد شده غلط غربی اشاره کرد ، هدف غرب از برقراری

رابطه میان دختر و پسر یک همزیستی مسالمت آمیز برای یک زندگی غیر جنسی و غریزیست هرچند در این امر موفق

و یا نا موفق بوده … نه برای اشاعه فحشا و فقر فرهنگی … نه برای ارائه خودفروشی ، بی فرهنگ انگاری ، دیدگاه

این چند نسل نسبت به زن و جایگاه آن تغییر نکرده است و فقط نوع رفتار و هنجارهای آن ها مدرن تر شده است …

بی مطالعه و بی آگاهی دست به کار می شویم و هر غلط انگاری را به نام مد و پیشرفت اشاعه می دهیم … و تنها

لفظ ما این است جهان اول کجا و جهان سوم کجاست …(( باید بدانیم که در جهان اول نمی شود جهان سومی رفتار

کرد و در جهان سوم نمی توان جهان اولی باقی ماند….. )) …

والنتاین کیست ؟؟؟؟؟

اصلا می دانیم چرا این روز والنتاین نامیده می شود و اصلا چرا ما باید به پاساژها و بوتیک ها و لوازم آرایشی ها

هجوم بیاوریم و عروسک های )LOVE) خریداری کنیم ؟؟؟؟؟؟؟؟

ما باید درک درستی از انسان بودن ، عشق آزادی و آزادگی داشته باشیم تا بتوانیم ظرفیت پذیرش یک فرهنگ از یک

بیگانه را داشته باشیم نه فرهنگی که در گذشته های نه چندان دور خود زالویی بر بدنه فرهنگی تمدن ما بوده است ….

ایرانی که خود روز عشق دارد و هر روزش در آیین مزدایی به مناسبتی مزین شده است … افسوس که همه و همه

را فراموش کرده ایم و می خواهیم که نداشته باشیم … اما در اشاعه یک نسل و فرهنگ بی هویت نهایت تلاش را

داریم و ایرادی بر کسی نمی توان وارد ساخت چون اینگونه پیش رفته است و همانگونه نیز پیش خواهد رفت ….

اما بیاییم بدانیم از خودمان چه می خواهیم و از دیگران !!!!

آنوقت جامعه نیز می داند چه چیز باید مناسب این افکار ارئه دهد … هر چند زندگی همیشه زیبا نیست.

برای عشق زمان و مکان وجود ندارد انسان با عشق آفریده شده همانطور که نفرت در او زاده شده !!!!

نویسنده : مجتبی بناگر